กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีเจาหยวนที่สิบ วันขึ้นสองค่ำเดือนเจ็ด
อากาศร้อนอบอ้าว
เด็กหญิงวัยหกขวบที่รูปร่างสูงขึ้นมาช่วงหนึ่ง ใบหน้าเริ่มฉายแววความห้าวหาญ ไม่ได้กระโดดโลดเต้นดีใจเมื่อเห็นมารดาผู้จากไปนานกว่าสองปี นางเพียงปั้นหน้านิ่ง ประสานมือคารวะอย่างเป็นระเบียบ
ส่วนบิดาแท้ๆ อย่างสือเยี่ยนที่ยืนอยู่ด้านข้างนั้น นางไม่แม้แต่จะเหลือบแลด้วยหางตา
จักรพรรดินีเจาหยวนผู้รบชนะทุกศึก นามระบือไกล และเป็นที่เคารพของคนนับหมื่น ยามอยู่ต่อหน้าบุตรสาวที่ไม่ได้พบกันเสียนานกลับไม่อาจวางท่าองอาจได้แม้แต่น้อย นางก้าวไปข้างหน้าสองก้าวแล้วดึงเผยหยวนเข้ามากอดไว้แนบอก
เผยหยวนทำตัวเหมือนลูกฬาดื้อดึง ออกแรงดิ้นขลุกขลักอยู่หลายครา ทว่าด้วยเรี่ยวแรงแค่นั้น มีหรือจะดิ้นหลุดไปได้