เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ล่วงเข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของคืน ทุกคนต่างทนความง่วงงุนไม่ไหว ทยอยกันไปพักผ่อน
สือเยี่ยนเดินมาข้างกายเผยชิงเหอ ก่อนแย้มยิ้มเอ่ยเสียงเบา "พรุ่งนี้ต้องวุ่นวายตลอดทั้งวัน เจ้าเองก็ไปนอนสักตื่นเถิด จะได้สะสมเรี่ยวแรงไว้"
เผยชิงเหอพยักหน้า แล้วจับจูงมือสือเยี่ยนเดินออกไปด้วยกัน
ค่ำคืนในฤดูหนาวนั้นยาวนาน ยามเมื่อถึงช่วงยามห้า ทั่วทั้งฟ้ายังคงมืดสนิท
เผยชิงเหอลืมตาตื่นขึ้น มีนางในสองคนเข้ามาคอยปรนนิบัติ
เมื่อเจี้ยนอันตี้สิ้น พระราชวังในเมืองป๋อไห่จึงพลอยว่างเปล่าลงไปด้วย เหล่านางในและขันทีที่เคยปรนนิบัติฝ่าบาทต่างไร้ที่ไป อัครมหาเสนาบดีผังจึงตัดสินใจพานางในและขันทีหลายร้อยคนมายังเยี่ยนจวิ้น เผยชิงเหอจึงเขียนจดหมายกำชับเป็นพิเศษ ให้อัครมหาเสนาบดีผังปล่อยตัวคนเหล่านั้นออกไปส่วนหนึ่ง