กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยชิงเหอยังคงยืนอยู่ที่เดิม สายตามองส่งเงาร่างของเผยเฟิงที่ไกลออกไปเนิ่นนานโดยไม่ขยับเขยื้อน
ในฐานะแม่ทัพใหญ่ จำต้องรักษาความสุขุมเยือกเย็น ไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมา ความอาลัยอาวรณ์ทั้งมวลจึงได้แต่สุมแน่นอยู่ในอก
เผยเยี่ยนที่อยู่ข้างกายไม่มีเรื่องให้ต้องพะวงมากเพียงนั้น นางใช้หลังมือปาดน้ำตา น้ำเสียงเจือความสะอื้น "เผยจื่อแต่งงานตามหยางหู่ไปอยู่ทัพกว่างหนิง เผยเซวียนก็นำทัพไปอยู่ทัพฟั่นหยาง มาตอนนี้เผยเฟิงก็ไปอีกคน ข้ารู้สึกใจหายวาบขึ้นมาเฉยๆ เลย"
นั่นน่ะสิ ในใจมันเคว้งคว้าง ไร้ที่ยึดเหนี่ยว