กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากตบหน้าฉาดใหญ่อย่างไม่ไว้หน้า ก็ตบท้ายด้วยการมอบผลประโยชน์ก้อนโตให้
เมื่อลวี่เฟิ่งผ่านพ้นความละอายใจ ความฮึกเหิมและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ก็ลุกโชนขึ้นมา เขายืดอกรับคำสั่ง “ศึกนี้ ข้าจะต้องเคี่ยวกรำกองทัพฟั่นหยางให้เป็นทหารชั้นยอดให้จงได้”
มารดามันเถอะ ความรู้สึกที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างผู้อื่นอยู่ร่ำไปเช่นนี้มันช่างน่าอึดอัดเหลือทน!
ลวี่เฟิ่งเริ่มเหี้ยมเกรียม พอกลับถึงกระโจมก็เรียกคนสนิทสิบกว่าคนเข้ามา ใบหน้าถมึงทึงพลางเอ่ย “วันนี้ในการหารือราชการทหาร กองทัพฟั่นหยางขายหน้าอย่างที่สุด ข้าที่เป็นแม่ทัพใหญ่ยังเงยหน้าสู้เมิ่งหก หลี่ฉือ และหยางหู่ไม่ได้เลย”
“พวกเจ้าจงไปคัดทหารชั้นยอดมา แล้วบอกพวกมันว่า ตอนออกรบ ใครกล้าหนี ข้าจะสับมันเป็นชิ้นๆ!”