กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เข่นฆ่ากันมาตลอดทั้งคืน ยามนี้ฟ้าเริ่มสางรำไร
ทั่วทั้งวังหลวงเกลื่อนกลาดไปด้วยเศษซากศพ โลหิตไหลนอง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน
จางอวิ่นถูกมัดแน่นราวกับสุนัขตาย สภาพหมดรูปสิ้นดี ทั้งยังไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรน นอนอยู่บนพื้น เบิกตามองเผยชิงเหอผู้มีสายตาเย็นเยียบเปี่ยมไอสังหาร ถือดาบย่างสามขุมเข้ามา
ความหวาดกลัวต่อความตายอันใกล้เข้ามาทำให้จางอวิ่นสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ในที่สุดก็ละล่ำละลักอ้อนวอนออกมา "ท่านแม่ทัพเผย ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้ายินดีจะยอมจำนน!
กองทัพป๋อไห่พ่ายแพ้แล้ว ต่อไปเมืองป๋อไห่ก็เป็นของท่านแม่ทัพ ข้าจะช่วยท่านรวบรวมทหารป๋อไห่ที่เหลือ วันหน้าบารมีของท่านแม่ทัพจะแผ่ไพศาลไปทั่วสารทิศ ข้าขอเพียงทางรอดสายเดียว…"