เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สือเยี่ยนไม่ได้เพิ่งเคยติดตามกองทัพออกศึกเป็นครั้งแรก จึงคุ้นชินกับบรรยากาศในสนามรบเป็นอย่างดี ยามเกิดการสู้รบ เขาจะหลบเข้าที่กำบังเองโดยสัญชาตญาณ ครั้นการศึกสงบลง ก็รีบออกไปสะสางหน้าที่ของตนทันที
"มีเกวียนเสบียงถูกไฟไหม้ไปสิบกว่าเล่ม" สีหน้าของสือเยี่ยนยังคงสงบนิ่ง "เสบียงเสียหายไปราวหนึ่งในสิบ"
เผยอวิ๋นผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก "นับว่าเสียหายไม่มากนัก"
เกวียนขนส่งเสบียงล้วนใช้กรรมวิธีลับของสกุลสือ ภายนอกตัวเกวียนหุ้มด้วยผ้าลงน้ำมันผืนหนา กันได้ทั้งลม ฝน และไฟ แม้เกวียนเล่มใดเล่มหนึ่งจะติดไฟ เปลวเพลิงก็ไม่ลุกลามขยายวงกว้างออกไป
สือเยี่ยนเอ่ยเสียงเบา "พวกเราล่วงล้ำเข้าเขตอิทธิพลของค่ายทหารป๋อไห่แล้ว การลอบจู่โจมเช่นนี้ มีครั้งแรกย่อมมีครั้งที่สอง เกรงว่าทุกครั้งคงมุ่งเป้ามาที่เสบียงเป็นแน่"