เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางเฝิงปวดใจราวกับถูกกรีดเฉือน กอดเผยชิงเหอไว้แน่น
เผยชิงเหอเติบใหญ่เป็นผู้ใหญ่ตั้งนานแล้ว ร่างสูงกว่านางเฝิงอยู่ไม่น้อย ยามนี้กลับซบศีรษะลงในอ้อมอกอันอบอุ่นคุ้นเคยราวกับเด็กน้อย
"ชิงเหอ อยากร้องก็ร้องออกมาเถิด!" นางเฝิงสะอื้นไห้ไม่หยุด "แม่รู้ คนที่ปวดร้าวและทุกข์ทรมานที่สุดก็คือเจ้า"
"เจ้าอย่าได้โทษตัวเอง พวกนางทำเช่นนี้ก็เพื่อตระกูลเผย เพื่ออนาคตของทัพสกุลเผย หากเปลี่ยนเป็นแม่ แม่ก็ยินดีสละชีพ เจ้าอย่าได้ทำให้พวกนางผิดหวัง จงอาศัยโอกาสอันดีนี้ ทำสิ่งที่เจ้าควรทำเสีย"
หยาดน้ำตาพรั่งพรูออกจากเบ้า
เผยชิงเหอร้องไห้โฮออกมาในอ้อมอกของนางเฝิงผู้เป็นมารดา
สือเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ หันหน้าไปใช้แขนเสื้อซับน้ำตา จากนั้นจึงไปหาเม่าหงหลิง เมิ่งปิง และคนอื่นๆ เพื่อปรึกษาหารือเรื่องการตั้งโถงพิธีศพ