กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่มันราบรื่นเกินไปแล้ว!
นายอำเภอจี้ที่เตรียมใจจะเกลี้ยกล่อมจนปากเปียกปากแฉะถึงกับหัวเราะออกมา "เจ้ายอมตกลงง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวรึ ไม่กลัวข้าหลอกเจ้าบ้างหรือไร"
ชาวนาผิวคล้ำยิ้มตอบ "ใต้เท้านายอำเภอจะมาหลอกพวกเราได้อย่างไรขอรับ อีกอย่าง ท่านแม่ทัพก็มาถึงที่นี่ด้วยตนเอง เรื่องนี้จะมีสิ่งใดเท็จได้"
"ข้าทำมาหากินในไร่นามาทั้งชีวิต ข้าวปลาอาหารที่เก็บเกี่ยวได้แต่ก่อนต้องส่งมอบให้ทางการตั้งครึ่งหนึ่ง หลายปีมานี้ท่านแม่ทัพเก็บภาษีที่ดินพวกเราแค่สามส่วน ภาษีเบี้ยบ้ายรายทางสารพัดพวกนั้นก็ยกเลิกไปจนสิ้น พอถึงคราวข้าวยากหมากแพง พวกเราก็ไปขอยืมเสบียงที่ที่ว่าการได้ ขาดแคลนเมล็ดพันธุ์ ร้านข้าวสกุลสือก็ให้พวกเรายืม ครั้นพวกคนเถื่อนซงหนูบุกมา ท่านแม่ทัพก็นำทหารไปสู้รบสุดชีวิต"