กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลวี่เอ้อร์หลางแทบจะกลอกตาใส่หลี่ฉือ
อวดดีอันใดกัน
มีปากพูดอยู่คนเดียวหรือไร!
เผยชิงเหอใช้หางตาเหลือบเห็นสีหน้าริษยาของลวี่เอ้อร์หลาง จึงคลี่ยิ้มบางๆ “หลี่ฉือ เจ้าคิดถึงเรื่องพวกนี้ได้ ก็นับว่าไม่ง่ายเลยจริงๆ”
“ชื่อเสียงเดิมของทัพเหลียวซีย่ำแย่เกินไป ราษฎรกับกองทัพควรอยู่ร่วมกันอย่างสันติ เกื้อหนุนพึ่งพาอาศัยกัน ดาบยาวในมือทหารหาญควรเอาไว้ฟาดฟันพวกคนเถื่อนซงหนู มิใช่เอามาวางก้ามใส่ชาวบ้านตาดำๆ ที่ไร้อาวุธ”
“ช้าเร็วข้าก็ต้องกลับ เมืองเหลียวซีแห่งนี้คงต้องมอบให้อยู่ในมือเจ้า หวังว่าเจ้าจะเป็นแม่ทัพที่ดีผู้รักใคร่ทะนุถนอมราษฎร อย่าได้ทำให้ข้าผิดหวัง!”