เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรื่องพรรค์นี้ ถามสตรีที่ออกเรือนไปยังพอทำเนา แต่พอมาถามหลานชายที่แต่งเข้าเป็นเขย ย่อมดูประหลาดพิลึกพิลั่น
สือเยี่ยนมองสีหน้าเก้อเขินกระอักกระอ่วนของท่านปู่แล้วก็กลั้นหัวเราะ ตอบกลับอย่างเป็นงานเป็นการ "พวกเราอยู่ร่วมกันได้ดีมากขอรับ"
ผู้เฒ่าสือจึงมิกล้าซักไซ้สิ่งใดอีก
สือลี่กับสือเยี่ยนเป็นพี่น้องกัน เวลาคุยกันตามลำพังจึงเป็นกันเองกว่ามาก เขาเอ่ยถามเรื่องบนเตียงที่คนนอกไม่สะดวกจะฟัง สือเยี่ยนจึงหัวเราะพลางถลึงตาใส่ "ข้ากับท่านแม่ทัพดีต่อกันยิ่ง ไม่ต้องให้เจ้ามาเป็นกังวลหรอก"
สือลี่หัวเราะหึๆ ล้วงขวดกระเบื้องเคลือบใบหนึ่งออกมาจากแขนเสื้ออย่างเงียบเชียบ "นี่คือยาบำรุงที่ข้าทุ่มเงินก้อนโตซื้อมาจากหมอหลวงหลู หากบางคราหมดเรี่ยวหมดแรง ก็กินสักเม็ดเถิด"
สือเยี่ยนทั้งขำทั้งโมโห แต่ก็มิได้ปฏิเสธน้ำใจของสือลี่ ฝืนรับเอาไว้