กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หัวใจของลวี่เอ้อร์หลางพลันแหลกสลายลงทันใด!
“สามสิบเจ็ดคือใคร!” เผยเฟิงร้องเรียกอีกครั้งด้วยใบหน้าเย็นชา
ลวี่เอ้อร์หลางรวบรวมกำลังใจ ปั้นหน้ายิ้มแล้วก้าวขึ้นไป วางติ้วไม้ไผ่ลงตรงหน้าเผยเฟิง “ข้าเอง วันนี้ช่างบังเอิญนัก ถึงได้มาเจอกับเจ้า”
เผยเฟิงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะหัวเราะออกมา
นี่มันยอดเยี่ยมเหลือเกิน!
นึกอยากได้อะไรก็ได้สิ่งนั้น วันนี้จะได้หยั่งดูความสามารถของลวี่เอ้อร์หลางให้กระจ่างเสียที
ลวี่เอ้อร์หลางรู้สึกเย็นวาบไปทั้งใจ ไอหนาวผุดขึ้นมาไม่หยุด