เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านแม่ทัพได้รับบาดเจ็บสามแห่ง ที่แขนหนึ่งแห่ง ที่แผ่นหลังอีกสองแห่งขอรับ”
“บาดแผลตรงแผ่นหลังนี้สาหัสที่สุด ปากแผลยาวเกินไป จำต้องใช้เข็มกับไหมเย็บปิดแผล”
“ยังมียาชาหลงเหลืออยู่ ป้อนให้ท่านแม่ทัพดื่มเสียก่อนเถิด ยามเย็บแผลจะได้ทรมานน้อยลงบ้าง”
ยาต้มอุ่นร้อนรสขมปร่าถูกกรอกเข้าสู่ลำคอ
สติสัมปชัญญะพลันดับวูบลงอย่างรวดเร็ว
ความมืดมิดอันไร้ขอบเขตครอบงำ ราวกับห้วงเวลาที่ฟ้าดินเพิ่งเริ่มก่อกำเนิด เผยชิงเหอรู้สึกเพียงว่าตนเองเป็นดั่งควันเบาบางลอยละล่องอยู่ระหว่างฟ้าดิน ล่องลอยห่างไกลออกไปทุกที
ชิงเหอ
มีเสียงอันคุ้นเคยแว่วเรียกนาง
ชิงเหอ ชิงเหอ
นางขานรับในใจ ลอยตามเสียงเพรียกนั้นไป ท่ามกลางฟ้าดินอันมืดมิดคล้ายปรากฏแสงสว่างรำไรขึ้นสายหนึ่ง นางฝืนกะพริบตาอย่างยากลำบาก แล้วลืมตาขึ้นช้าๆ