กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จะส่งกำลังพลไปเท่าใด
การจะทุ่มสุดตัวจนหมดค่ายเหมือนอย่างทัพสกุลเผยและเมืองกว่างหนิงย่อมเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยต้องเหลือกำลังไว้เฝ้าค่ายกึ่งหนึ่ง พูดให้ไม่น่าฟัง ต่อให้เหล่าทหารหาญที่ส่งไปจะถูกฆ่าล้างบางหรือแตกฉานซ่านเซ็นในเมืองเหลียวซี ที่มั่นหลักของกองทัพฟั่นหยางก็ยังไม่พังทลาย
แม่ทัพลวี่หารือกับเหล่าขุนพลอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็ตัดสินใจส่งทหารเอกสามพันนาย โดยให้ลวี่เฟิ่งบุตรชายคนโตเป็นผู้นำทัพไป
“จำไว้ หากเกิดพ่ายแพ้ยับเยินขึ้นมา เจ้าต้องรักษาชีวิตตนเองไว้ให้ได้เป็นอันดับแรก” แม่ทัพลวี่กำชับบุตรชาย “ตราบใดที่ขุนเขายังอยู่ ย่อมไม่ไร้ฟืนเผา หากคนตายไปแล้ว ก็ไม่เหลืออะไรทั้งนั้น ไอ้ชื่อเสียงจอมปลอมเรื่องเป็นวีรบุรุษน่ะไร้ประโยชน์สิ้นดี!”