เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หยางหวายผู้เดินทางมาส่งข่าวการตายสวมชุดไว้ทุกข์สีขาว ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ใบหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด
แม่ทัพหยางมีเพียงบุตรสาวคนเดียว ไร้ทายาทชาย ในบรรดาลูกหลานรุ่นเยาว์ เขาจึงรักใคร่เอ็นดูหยางหวายมากที่สุด แม้วิชายุทธ์ทั่วร่างของหยางหวายก็ล้วนได้รับการถ่ายทอดจากมือแม่ทัพหยางทั้งสิ้น
แม่ทัพหยางพลีชีพอย่างอนาถในสนามรบ แม้แต่ร่างอันสมบูรณ์ก็มิอาจเก็บกู้กลับมาได้ จุดจบอันน่าเวทนาเช่นนี้ทำให้ทั่วทั้งกองทัพกว่างหนิงจมดิ่งสู่ความโศกเศร้า หยางหวายยิ่งเจ็บปวดรวดร้าวเจียนขาดใจ
เผยชิงเหอรู้สึกหนักอึ้งในอก นางเอ่ยปลอบเสียงแผ่วเบา “แม้แม่ทัพหยางจะพลีชีพในสนามรบ แต่ก็ได้สร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้แก่กองทัพกบฏ เถาอู๋ตี๋เองก็ถูกฟันไปหนึ่งดาบ บาดเจ็บสาหัสไม่น้อย”
“อีกไม่นาน กองทัพกบฏอาจจำต้องถอยทัพ”