กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่เป็นความเคลื่อนไหวที่มีเพียงฝูงม้าควบตะบึงเท่านั้นจึงจะก่อให้เกิดได้
ดวงตาของเผยชิงเหอสว่างวาบขึ้นมาทันที นางหันขวับไปมองยังทิศทางของเสียงฝีเท้าอาชา
แววตาของเม่าหงหลิงก็ทอประกายเช่นกัน น้ำเสียงเจือความร้อนรนระคนยินดี "ใช่คนของเราพาม้ากลับมาหรือไม่"
"น่าจะใช่" เผยชิงเหอคลายหัวคิ้ว แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม "พวกเรารอสักประเดี๋ยว"
การรอคอยนี้ กินเวลาเพียงแค่ชั่วจิบชาหนึ่งถ้วย
เสียงฝีเท้าอาชาดั่งฟ้าร้องครืน พื้นดินสั่นสะเทือน ใกล้เข้ามาทุกขณะ ชายแขนเดียวผู้หนึ่งควบม้านำหน้าสุด เขายิ้มกว้างโบกไม้โบกมือให้ทุกคน ตะโกนร้องอะไรบางอย่างออกมา ทว่าเสียงนั้นกลับถูกฝีเท้าอาชากลืนหายไปจนฟังไม่ได้ยิน
"คือฟางต้าโถว" เผยเยี่ยนยิ้มกว้าง "เป็นคนของเราจริงๆ ด้วย"