กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล่าทหารคนสนิทของหยางหวายต่างหันหน้าหนีไปแอบหัวเราะ
หยางหวายทั้งขัดเขินทั้งโมโห "พวกเราเป็นคู่หมั้นกัน ข้าจะมองเจ้าสักนิดมันจะเป็นไรไป" เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนว่าต่อ "ท่านลุงใหญ่เตรียมจะยกทัพไปช่วยเมืองป๋อไห่ ข้าตั้งใจจะขออาสาไปร่วมศึกด้วย"
การออกรบคือการเอาศีรษะแขวนไว้บนเส้นด้าย ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะถูกเกาทัณฑ์ไร้ทิศทางหรือคมดาบปลิดชีพ เขาเพียงอยากมองนางให้มากหน่อยก่อนจะต้องจากไป
ทว่าเผยเยี่ยนเป็นคนทื่อมะลื่อโดยกำเนิด นางโพล่งขึ้นมาทันที "หากเจ้าไปตายในสนามรบ ข้าไม่ยอมอยู่เป็นม่ายรักษาพรหมจรรย์ให้เจ้าหรอกนะ"
หยางหวายโกรธจนสะบัดหน้าไปอีกทาง ไม่ยอมสนใจเผยเยี่ยนอีกเลย