กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้บัญชาการเกาต่อให้คอทองแดงเพียงใด ก็มิอาจทานทนการผลัดกันเข้ามาคารวะสุราของทุกคนได้ สุดท้ายแทบจะฟุบลงไปกับโต๊ะ จึงถูกทหารคนสนิทสองนายช่วยกันกึ่งพยุงกึ่งหามกลับไป
คืนนี้สือเยี่ยนเองก็ดื่มไปไม่น้อย ใบหน้าขาวผ่องขึ้นสีระเรื่อ ทว่าแววตายังดูกระจ่างใส
ยามที่เดินทางไปซื้ออาวุธจากกองทัพเหลียวซีคราวนั้นก็เป็นเช่นนี้ ภายนอกดูเหมือนยังครองสติได้ แต่ความจริงเมามายไม่เบาแล้ว เผยชิงเหอมองแล้วนึกขำ "ข้าไปส่งเจ้า"
ต่งต้าหลางกับต่งเอ้อร์หลางรู้ความ ถอยฉากหลีกทางให้อย่างรู้ใจ
สือเยี่ยนเดินเซเล็กน้อย เผยชิงเหอยื่นมือออกไปช่วยประคองแขนซ้ายของเขาไว้ "ระวังหน่อย อย่าล้มเชียว"
สือเยี่ยนส่งเสียงตอบรับในลำคอพร้อมรอยยิ้มบาง
ร่างของทั้งสองแนบชิดกันอย่างเลี่ยงไม่ได้