กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหลียนกับเฝิงฉางหันไปมองเผยชิงเหอพร้อมกัน
เผยชิงเหอพยักหน้าเล็กน้อย "ไปเถิด ท่านย่าถามสิ่งใด พวกเจ้าก็ตอบไปตามนั้น"
ทั้งสองประสานมือรับคำสั่งแล้วล่าถอยออกไป
นางลู่ซักไซ้ไล่เลียงไม่หยุดหย่อน ครั้นรู้ว่าฮ่องเต้หนุ่มมิได้เอาความเผยชิงเหอ ความกังวลที่ค้างคาอยู่ในใจมาสองเดือนเต็มจึงค่อยคลายลง นางพรูลมหายใจยาว "ดีๆ งานนี้พวกเจ้าทำได้ดียิ่ง"
นางหลี่และนางฟางที่อยู่ข้างๆ ต่างก็โล่งอกไปตามกัน
แม้จะแยกบ้านกันแล้ว ทว่าสายเลือดเดียวกันตัดอย่างไรก็ไม่ขาด พวกนางต่างแขวนหัวใจไว้กับเผยชิงเหอตลอดวันตลอดคืน อย่างน้อยในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ก็คงไม่มีเคราะห์ภัยใหญ่หลวงอันใดแล้ว
นางลู่ยิ้มแย้มพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ฝ่าบาททอดพระเนตรจดหมายแล้ว มีท่าทีอย่างไรบ้าง"