เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สือเยี่ยนออกไปวิ่งเต้นข้างนอกอยู่นานกว่าครึ่งเดือน ทรัพย์สินเงินทองไหลออกไปดุจสายน้ำ สิ่งของที่กว้านซื้อมาได้ทยอยลำเลียงเข้าสู่หมู่บ้านตระกูลเผยไม่ขาดสาย
เกลือ ผ้า และยาสมุนไพรยังพอทำเนา แต่สิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดคือขบวนเกวียนขนเสบียงที่แล่นตามกันมาคันแล้วคันเล่าจนละลานตาไปหมด
พวกชาวบ้านที่กำลังทำไร่ไถนาอยู่มองดูขบวนลำเลียงเสบียงอันทอดยาวสุดสายตา พลางรู้สึกอุ่นใจและมั่นคงยิ่งนัก
"ข้างนอกจะวุ่นวายอย่างไร ก็ลามมาไม่ถึงหมู่บ้านตระกูลเผยของเราหรอก พวกคนเถื่อนซงหนูถูกแม่นางหกไล่เตลิดไปหมดแล้ว"
"เสบียงมากมายถึงเพียงนี้ กินทั้งปีก็ยังไม่หมด"
"ได้ติดตามแม่นางหก ช่างเป็นชีวิตที่ดีจริงๆ"
ทว่าบางคนก็ยังพึมพำด้วยความกังวล "มีคนมาพึ่งพิงไม่ขาดสาย คนในหมู่บ้านก็นับวันจะยิ่งเยอะขึ้น แม่นางหกจะเลี้ยงดูคนมากมายปานนี้ไหวหรือ"