กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายอำเภอหวัง แม่นางเผยหกผู้นั้นอยู่ที่ใดเล่า”
บนโถงว่าการอำเภอ ชายวัยกลางคนผิวขาวร่างท้วมนั่งอยู่ตรงหัวแถว ยามเอ่ยปากก็เหลือบตาขึ้นมอง มุมปากยกยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
นายอำเภอหวังค้อมกายส่งยิ้มประจบอย่างนอบน้อม “ขอใต้เท้าเส้าโปรดรอสักครู่ ข้าน้อยส่งคนไปเชิญแม่นางหกแล้วขอรับ”
“ครั้งนี้โชคดีที่ได้แม่นางหกยื่นมือเข้าช่วยอย่างกล้าหาญ ทุ่มเทสุดกำลังสกัดพวกคนเถื่อนซงหนูเอาไว้ จึงรักษาเมืองชางผิงไว้ได้ มิเช่นนั้น อำเภอชางผิงคงต้องเดินตามรอยอำเภออันเล่อเป็นแน่”