เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกซงหนูยอมถอยทัพไปในที่สุด!
จิตใจที่ตึงเครียดมานานกว่าครึ่งเดือนพลันผ่อนคลายลง ไม่รู้ว่าผู้ใดเริ่มกู่ร้องขึ้นมาก่อน “แม่นางหกจงเจริญ!”
จากนั้นเสียงโห่ร้องก้องก็ดังระงมตามมาไม่ขาดสาย “แม่นางหกจงเจริญ!”
เสียงตะโกนก้องลามจากบนกำแพงเมืองลงสู่เบื้องล่าง แล้วแพร่กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยอย่างรวดเร็ว ประตูบ้านที่ปิดสนิทเริ่มแง้มเปิด ชาวบ้านที่หลบซ่อนตัวอยู่นานพากันก้าวออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ครั้นรู้แน่ชัดว่าพวกซงหนูถอยทัพไปแล้ว ต่างก็พากันร่วมโห่ร้องด้วยความปีติยินดีสุดขีด
นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป แผ่นฟ้าเหนือศีรษะของชาวอำเภอชางผิงได้เปลี่ยนไปแล้ว นั่นคือแม่นางเผยหก!
เผยชิงเหอยืนตระหง่านอยู่บนกำแพงเมือง สายตากวาดมองใบหน้าของทุกคนที่เปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำตาแห่งความยินดีและตื่นเต้น นางแย้มยิ้มบางๆ