เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยอวิ๋นตระหนก "เจ้ามององค์รัชทายาทในแง่ร้ายถึงเพียงนี้เชียวหรือ"
แววตาของเผยชิงเหอวาบประกายเย็นเยียบอย่างเคืองแค้นที่คนผู้นั้นไม่เอาถ่าน "ข้าเขียนจดหมายไปถึงตำหนักบูรพาทุกเดือน เตือนให้องค์รัชทายาทชิงลงมือก่อนเพื่อกุมความได้เปรียบ"
"แต่องค์รัชทายาทกลับโอ้เอ้ลังเล ไม่กล้าลงมือเสียที คนโลเลไม่เด็ดขาด ใจไม่เหี้ยมมือไม่โหด มาถึงจุดนี้ในวันนี้ได้ ล้วนหาเรื่องใส่ตัวทั้งสิ้น"
เผยอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก
ชิงลงมือก่อน?
ลงมืออย่างไร?
แล้วลงมือกับใครเล่า?
ความคิดเช่นนี้ช่างขบถนอกรีตเกินไปแล้ว
เผยอวิ๋นไม่กล้าคิดลึกไปกว่านั้น ลิ้นเริ่มพันกันจนพูดแทบไม่เป็นคำ "จะ…เจ้าเขียนจดหมายไปถึงตำหนักบูรพาทุกเดือนเลยหรือ"
เผยชิงเหอพยักหน้ารับอย่างเปิดเผย "ใช่ ข้าวางแผนรับมือเว่ยอ๋องให้องค์รัชทายาทมาโดยตลอด องค์รัชทายาทจึงสั่งให้กองทัพเป่ยผิงคอยดูแลตระกูลเผย ถือเป็นสิ่งตอบแทน"