กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมภูเขาหวีดหวิว ราวกับเสียงเด็กร้องไห้ยามค่ำคืน
ผู้ลี้ภัยเจ็ดคนที่ถูกฟันขาทั้งสองข้างขาดสะบั้นแล้วแขวนไว้ใต้ต้นไม้ กรีดร้องโหยหวนอยู่ครึ่งค่อนคืน จวบจนล่วงเข้าสู่ช่วงหลังเที่ยงคืน เสียงเหล่านั้นจึงค่อยๆ แผ่วลง
ดินฟ้าหนาวเหน็บดั่งขุมนรกเยือกแข็ง ผู้ลี้ภัยที่ก่อเรื่องพวกนี้ ไม่เสียเลือดจนตาย ก็ต้องหนาวตาย ย่อมไม่มีทางรอดชีวิตไปได้
ภายในกระท่อมหญ้าที่เบียดเสียดไปด้วยผู้ลี้ภัย ไม่มีแม้แสงเทียน และไม่มีผู้ใดข่มตาหลับลง บ้างเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกหวาดผวา บ้างหลับตาลงพลางนึกโล่งอกอยู่เงียบๆ
ยังดีที่ตนไม่ได้วู่วามตามไปด้วย มิเช่นนั้น คนที่ถูกแขวนอยู่ใต้ต้นไม้รอความตายในตอนนี้คงเพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้ว
ค่ำคืนนี้ช่างยาวนานเป็นพิเศษ