กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมิ่งหกทำทีเป็นเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อยจนถึงหมู่บ้านใหม่
แต่ไกลก็เห็นแม่นางเผยหกกับนายน้อยสือคุยกันถูกคอ หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างสนุกสนาน
ในใจเมิ่งหกเดือดดาลจนแทบระงับไม่อยู่ เขาจำฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลีฤดูหนาวได้ จึงพาคนมาหมู่บ้านสกุลเผยเป็นพิเศษ ถือโอกาสขนเสบียงมาด้วยอีกชุดหนึ่ง เหตุใดแม่นางเผยหกถึงได้เอาอกเอาใจนายน้อยสือออกหน้าออกตาเพียงนี้
"คุณชายหก เสบียงที่พวกเรานำมา พอกินได้แค่ไม่กี่วันนี้เอง แต่เสบียงที่นายน้อยสือส่งมา พอเป็นอาหารของสกุลเผยได้ทั้งปีเลยขอรับ" ข้างหูดังเสียงน่ารำคาญของทหารคนสนิท "อย่าว่าแต่แม่นางเผยหกเลย ต่อให้เป็นท่านแม่ทัพของพวกเราเจอคหบดีแบบนี้ ก็ต้องยิ้มแย้มต้อนรับเหมือนกัน"
เมิ่งหกถลึงตาใส่อย่างฉุนเฉียว "หุบปากหมาของเจ้าเสีย"