กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกผู้ลี้ภัยที่ตกอยู่ในความหิวโหยมาเนิ่นนาน ถูกหมั่นโถวแป้งธัญพืชรวมตลอดสามวันปราบจนอยู่หมัด ได้ยินเช่นนั้นต่างก็ดีใจจนออกนอกหน้า คนที่หัวไวหน่อยรีบคุกเข่าลงโขกศีรษะทันที ผู้ลี้ภัยคนอื่นเห็นดังนั้นก็พากันคุกเข่าตามเป็นทิวแถว
เฝิงฉางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นกระดาษไม่กี่แผ่นที่เขียนตัวหนังสือจนเต็มส่งให้เผยชิงเหอ "นี่คือชื่อ ภูมิลำเนาเดิม อายุ และประวัติความเป็นมาของพวกเราทั้งยี่สิบห้าคน ขอแม่นางหกโปรดตรวจดูขอรับ"
เผยชิงเหอเปิดพลิกดูคร่าวๆ รอบหนึ่งแล้วเอ่ยชม "เจ้าทำได้ไม่เลว"
เฝิงฉางลอบผ่อนลมหายใจ ขานรับอย่างนอบน้อมยิ่ง "ขอบคุณแม่นางหกที่เอ่ยชมขอรับ ต่อไปขอเพียงแม่นางหกมีคำสั่ง ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟพวกเราก็ไม่เกี่ยง"