กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมิ่งหลิงแยกเขี้ยวแสยะปากด้วยความเจ็บปวดอย่างยิ่ง ไม่กล้าคุยโวโอ้อวดอีก พยักหน้ารับสารภาพแต่โดยดี “ขอรับ โจรค่ายหมีดำแบ่งกำลังลงจากเขาเป็นสามระลอก ล้วนถูกแม่นางเผยหกนำคนสังหารสิ้น เหลือไว้เพียงพวกที่จับเป็นได้ แขวนไว้ใต้ต้นไม้ทางทิศเหนือของหมู่บ้าน”
แววตาของท่านแม่ทัพเมิ่งฉายประกายชื่นชม “นี่คือการใช้คนเป็นเหยื่อล่อ ล้อมจุดตีทัพหนุน”
ช่างเป็นแม่นางเผยหกที่ยอดเยี่ยมแท้ๆ!
“เสียดายที่เป็นเพียงสตรี” ในใจเมิ่งหลิงแท้จริงก็นับถือเผยชิงเหออย่างมาก เพียงแต่ติดที่ความทะนงตนของเด็กหนุ่มจึงมิได้เอ่ยปากออกมา “หากนางเป็นบุรุษ…”
ท่านแม่ทัพเมิ่งหัวเราะเยาะ “หากเป็นบุรุษ ป่านนี้ศีรษะกับร่างคงแยกจากกันไปนานแล้ว”