กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยชิงเหอไม่ได้ตอบตกลงในทันที
นางจับจ้องฟางต้าโถวนิ่ง
ฟางต้าโถวเป็นคนซื่อทื่อ ไร้เล่ห์เหลี่ยม ไม่มีความคิดซับซ้อนอันใด ยามเผชิญหน้ากับสายตาเฉียบคมเป็นประกายของเผยชิงเหอ จึงไม่มีแววลนลาน มีเพียงสีหน้าเปี่ยมด้วยความคาดหวังและกระตือรือร้น
"เหตุใดเจ้าจึงไม่กลับบ้านเกิด" เผยชิงเหอถาม
ฟางต้าโถวใช้มือซ้ายเกาศีรษะ "ที่บ้านไม่มีใครเหลือแล้วขอรับ ข้าออกจากบ้านมาเผชิญโลกตั้งแต่อายุสิบสาม พออายุสิบห้าก็เป็นทหาร ปีนี้ยี่สิบหกแล้ว จากบ้านมาร่วมสิบปี จนแทบจำไม่ได้แล้วว่าบ้านเกิดอยู่ที่ใด"
"อีกอย่าง ข้าเสียแขนขวาไป ทำนาไม่ได้ ทำงานหนักไม่ไหว กลับไปก็มีแต่ต้องอดตาย ข้าทนความลำบากจากการรอนแรมหลายเดือนไม่ไหวด้วย ไม่อยากกลับไปแล้วขอรับ"