กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ายทหารห้าพันนาย อย่างมากก็มีหมอทหารเพียงสามถึงห้าคน ซ้ำยังต้องคอยดูแลนายทหารที่บาดเจ็บก่อน ยาสมานแผลก็มีจำกัด บรรดาพลทหารเมื่อบาดเจ็บ หากเป็นแผลเล็กน้อยก็ต้องทนเอาเอง หากเจ็บหนักก็มีแต่รอความตายสถานเดียว
อย่างพลทหารหน้าเหลี่ยมผู้นี้ ถูกอาวุธมีคมฟันแขนขาดและเสียเลือดมาทั้งคืน การใส่ยาพันแผลก็เพียงเพื่อปลอบประโลมใจเท่านั้น เก้าในสิบส่วนไม่อาจรอดชีวิต
ตรงรอยแขนขาดที่เปรอะเปื้อนโลหิต เนื้อหนังแหลกเหลวเป็นแผลฉกรรจ์
เผยชิงเหอลงมือชะล้างบาดแผลอย่างรวดเร็ว พลทหารหน้าเหลี่ยมที่หมดสติกระตุกเกร็งสองสามครั้งด้วยความเจ็บปวด เขาพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก เค้นเสียงออกมาได้สองคำ “เจ็บ…เหลือเกิน…”
แล้วก็ตาเหลือก หมดสติไปอีกครา