กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 ฐานเป่ยหยวน
หลังจากกัวสยงและพวกจากไป ก็เกือบจะถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว
“เธอนั่งพักอยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวฉันไปทำอาหาร ถ้ามีคนมาก็ไปตามฉันที่ห้องครัว เข้าใจไหม?”
ซ่งจือลุกขึ้นยืน ก้มหน้าพูดกับเสิ่นหลิงที่นั่งอยู่ข้างๆ
เสิ่นหลิงทำตัวว่าง่ายมาก
เมื่อครู่ตอนที่มีลูกค้ามา เธอก็ไม่ได้ส่งเสียงโวยวายอะไร เพียงแค่นั่งนิ่งๆ อยู่ที่ตำแหน่งของตัวเอง ขนตายาวงอนเหมือนปีกผีเสื้อกระพือถี่เป็นครั้งคราว
เมื่อคืนตอนที่เสิ่นหลิงหลับ เธอได้ตรวจสอบลำคอของเด็กน้อยดูแล้ว ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
ที่ไม่ยอมพูด คงเป็นเพราะปัญหาทางจิตใจ
แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของเสิ่นหลิง ซ่งจือจึงไม่กล้าถามอะไรมาก