บทที่ 145: ได้เสวยสุขแล้ว

บทที่ 145: ได้เสวยสุขแล้ว

ทันใดนั้นเอง

เสียงฝีเท้ารองเท้าทหารดังสับสนอลหม่านมาจากด้านนอกโถงใหญ่

ทหารจักรวรรดิโรมที่ถูกส่งออกไปก่อนหน้านี้กลับมาอีกครั้ง พร้อมหอบอุปกรณ์รูปร่างประณีตเครื่องหนึ่งเข้ามาติดตั้งในโถงใหญ่อย่างรวดเร็ว

เครื่องตรวจจับการล่องหน

ทางหนีถูกปิดตายสนิท ไม่มีทางหนีแล้ว

ซูเสี่ยวหม่านลองสัมผัสหมอกดู

ระยะเวลาล่องหนหมู่หนึ่งนาที คิดเผื่อไว้อย่างเต็มที่แล้ว ก็เหลือเวลาอีกแค่สิบวินาทีสุดท้าย

อีกไม่นานก็จะถูกบังคับให้เผยตัว

ซูเสี่ยวหม่านขยับความคิดอีกครั้ง แสงสว่างก็ปรากฏขึ้น