บทที่ 138: อยู่นิ่งไม่ไหวติง

บทที่ 138: อยู่นิ่งไม่ไหวติง

ซูเสี่ยวหม่านเดินนำอยู่ด้านหน้า พลางเหลือบมองแผงควบคุม

เธอขี้เกียจอธิบาย

จะให้เธอบอกได้ยังไงว่า ชุดนอนจากระบบชุดนี้มีเครื่องปรับอุณหภูมิอัจฉริยะติดมาด้วยน่ะ?

เธอไม่ได้โง่สักหน่อย

ถ้าเจอคำถามที่ตอบยาก ก็ไม่ต้องตอบสิ

ทุกคนไม่ได้ถามอะไรต่อ พากันก้มหน้าก้มตาเร่งเดินทางต่อ

น้ำในกระติกถูกดื่มไปเกือบหมดแล้ว การใช้พละกำลังเกินขีดจำกัดทำให้สายตาของซ่งเจียเฉินกับคนอื่น ๆ เริ่มพร่ามัว

ในตอนที่ทุกคนใกล้จะทนไม่ไหวและกำลังจะเสนอให้พักอยู่กับที่

“เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน!”