บทที่ 129: ขาดการติดต่อ

บทที่ 129: ขาดการติดต่อ

สิบห้านาทีต่อมา

ทางเข้าแดนลี้ลับตรงประตูเคลื่อนย้ายเกิดระลอกคลื่นขึ้น

สมาชิกหัวกะทิจากกิลด์กว่าร้อยคนทยอยเดินออกมาจากม่านแสง

คนที่เดินนำหน้าสุดกำลังลากหัวหน้าชุดคลุมแดงที่ถูกตัดแขนขาจนเหลือเพียงลำตัว ราวกับลากหมาตาย

ตอนแรกทุกคนคิดว่าพอออกมาแล้ว จะได้รับการต้อนรับจากสำนักงานพิทักษ์

อย่างไรเสีย พวกเขาไม่เพียงพาตัวผู้ต้องหาคนสำคัญกลับมา แต่ยังมีส่วนร่วมทางอ้อมในการยุติความวุ่นวายในแดนลี้ลับด้วย

แต่พูดกันตามตรง คำว่า ‘ทางอ้อม’ อาจไม่ค่อยตรงนัก

เพราะสถานการณ์ของพวกเขาแทบไม่ต่างอะไรจากการที่ฉันกับโคบีช่วยกันทำแต้มได้ถึง 81 คะแนน

สรุปก็คือ พวกเขาคิดว่าน่าจะมีคนไม่น้อยออกมาต้อนรับพวกเขาด้วยตัวเอง