บทที่ 112: เป็นบ้าอะไรเนี่ย!

บทที่ 112: เป็นบ้าอะไรเนี่ย!

ชายชุดดำพูดพลางขยับตัวอย่างรวดเร็ว ข้อมือบิดอย่างแรง ฝืนเบี่ยงคมดาบออกไป

“ปัง!!!”

ด้ามดาบฟาดเข้าที่ท้ายทอยของเถียนจวินอี้อย่างแรง

เถียนจวินอี้ครางอู้อี้ ก่อนล้มลงไป

ในวินาทีสุดท้ายก่อนหมดสติ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียดายและผิดหวังอย่างลึกล้ำ

ชายชุดดำเช็ดเหงื่อเย็น พลางสบถด้วยใจที่ยังผวาไม่หาย “บ้าเอ๊ย เป็นบ้าอะไรเนี่ย!”

ในเวลาเดียวกัน

อีกด้านหนึ่งของวงล้อมก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างฉับพลัน!

“ฉัวะ!!!”