กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 109: ของฟรีไม่เอาก็โง่แล้ว
ซูเสี่ยวหม่านมองแผงควบคุมของระบบตรงหน้า แล้วชะงักไปเล็กน้อย
ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
สแกนชุดของคนตายในโลกจริง แล้วสร้างเป็นสกินรูปลักษณ์เนี่ยนะ?
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
พูดตามตรง ถ้าใส่ชุดนี้แล้วแฝงตัวเข้าไปในค่ายของอีกฝ่ายเป็นสายลับ ก็ดูน่าสนุกไม่น้อย
ที่สำคัญคือ เธอค่อนข้างอยากรู้จริง ๆ
พวกคนสิ้นคิดจากองค์กรใต้ดินกลุ่มนี้ทุ่มเทแรงขนาดนั้น ฆ่าคนไปตั้งมากมาย สรุปแล้วต้องการทำอะไรกันแน่?
แฝงตัวเข้าไปกวนประสาทพวกสัตว์นรกกลุ่มนี้ แถมยังได้สืบข้อมูลของพวกมันและหาอะไรสนุก ๆ ทำ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
อีกอย่าง ใช้ค่าความตกตะลึงแค่หนึ่งพันแต้มเอง จะต่างอะไรกับได้มาฟรีล่ะ?