บทที่ 83: มีเงินก็ใช้ผีโม่แป้งได้

บทที่ 83: มีเงินก็ใช้ผีโม่แป้งได้

ห้านาทีต่อมา

การทักทายพูดคุยกันหน้าสถานีสาขาฝ่ายรักษาความปลอดภัยยังคงดำเนินต่อไป

ระหว่างที่ทุกคนไม่ทันสังเกต ซูเสี่ยวหม่านส่งสายตาให้ซ่งเจียเฉินที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะเหลือบมองลู่ชิงเยี่ยนอีกครั้ง

ทั้งสามคนถอยไปยังขอบฝูงชนอย่างแนบเนียน จากนั้นก็เผ่นเข้าไปหลบในมุมตรอกมืดๆ ร้างผู้คนที่อยู่ข้างๆ

ทันทีที่ก้าวเข้าไปถึงมุมอับของตรอก รอยยิ้มแสนว่าง่ายบนใบหน้าของซูเสี่ยวหม่านที่ดูสดใสราวกับต้องลมวสันต์ก็หายวับไปจนเกลี้ยง