บทที่ 80: จ้องตากันไปมา

บทที่ 80: จ้องตากันไปมา

“เดี๋ยวนะ นายเป็นใคร?”

ทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งเจียเฉินก็แข็งค้าง

ซูเสี่ยวหม่านได้แต่มองเขาเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน

ทั้งสองจ้องตากันไปมา

............

สองนาทีต่อมา

ตรอกเล็กๆ ด้านข้างร้านซานเหอเยี่ยน

เนื่องจากหัวข้อต่อจากนี้ค่อนข้างอ่อนไหว หากคุยกันริมถนนก็อาจดึงดูดความสนใจเกินไป