กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 60: ลิโป้ผู้ยังมีชีวิตอยู่
ตอนนี้นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีสามทุกคนกำลังอยู่ในแคปซูลจำลองเพื่อเข้าร่วมการต่อสู้ชุลมุนครั้งใหญ่ บนเวทีประธานสนามกีฬาและในห้องชมการแข่งขันอันกว้างใหญ่จึงเหลือเพียงบรรดาครู ผู้อำนวยการหัวล้าน และผู้บริหารระดับเมืองอีกสามคน ซึ่งรวมถึงเหยียนซง
ผู้ใหญ่กลุ่มนี้มีอายุรวมกันมากพอจะเป็นบรรพบุรุษของซูเสี่ยวหม่านได้ ต่างพากันเงียบกริบ
ทุกคนมองสาวน้อยผมทวินเทลสีชมพูบนจอภาพ ซึ่งกำลังขี่ม้าขาว ถือปืนเล็กยาว วิ่งวนไปพลางควงปืนยิงและขึ้นลำกล้องอย่างบ้าคลั่งไปพลาง สมองของพวกเขาดับสนิท
“เดี๋ยวนะ...”
ครูประจำชั้นห้องสามกลืนน้ำลาย รู้สึกเพียงว่าลำคอแห้งผากจนแทบมีควันออกมา
เขาชี้ไปยังจอขนาดใหญ่ มือสั่นระริก “ใครก็ได้ช่วยอธิบายให้ฉันฟังที...”
“พลังพิเศษของซูเสี่ยวหม่านตกลงมันคืออะไรกันแน่? เธอเรียกได้แค่อาวุธดินปืนไม่ใช่เหรอ?”
“อย่างอื่นฉันยังพอเข้าใจ ต่อให้เธอเสกดอกไม้ออกมา ฉันก็ยังเข้าใจได้”
“แต่ไอ้ม้านี่หมายความว่ายังไง? หรือว่าวัตถุวิเศษแบบนี้มีอยู่จริง?”