บทที่ 27: เป็นไปไม่ได้

บทที่ 27: เป็นไปไม่ได้

อีกด้านหนึ่ง

เมืองหลินเทียน คฤหาสน์ตระกูลลู่ ภายในห้องฝึกฝนส่วนตัวสุดหรู

แคปซูลเสมือนจริงสีทองเข้มระดับท็อปส่งเสียง “ฟืด” เบา ๆ ก่อนฝาครอบจะเลื่อนเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ

ลู่ชิงเยี่ยนถอดหมวกเชื่อมต่อออก แล้วลุกขึ้นนั่งจากด้านในแคปซูล

เธอก้มหน้า เส้นผมที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อหลายปอยแนบอยู่ข้างแก้ม

ความเจ็บปวดจากการถูกเผาไหม้ที่ยังหลงเหลืออยู่สิบเปอร์เซ็นต์ในหอคอยทะลวงสวรรค์ รวมถึงความแตกต่างทางจิตใจอันมหาศาล ทำให้สภาพของเธอตอนนี้ดูค่อนข้างย่ำแย่

ขอบตาบวมแดง และบนใบหน้ายังมีคราบน้ำตาให้เห็นอย่างชัดเจน

พ่อบ้านชราที่เฝ้าอยู่ข้าง ๆ รีบเดินเข้ามาทันที ในมือถือทั้งน้ำอุ่นและผ้าขนหนู ขณะที่กำลังจะยื่นให้เธอ

“คุณหนู เสร็จแล้วเหรอ...”