บทที่ 24: ยิง ยิง ยิง

บทที่ 24: ยิง ยิง ยิง

รอบที่สอง ช่วงเตรียมตัว

ภายในจุดเกิดของทีมสีแดง

ทันทีที่แสงสีขาวประกอบร่างของบัวเพลิงขึ้นมาใหม่ ขาทั้งสองข้างของเธอก็อ่อนแรงจนทรุดลงคุกเข่าบนพื้นทรายทันที

“อ๊าก!!! อ๊าก!!! อ๊าก!!!”

บัวเพลิงใช้สองมือเกาอย่างบ้าคลั่งทั้งลำคอและหน้าอก ใบหน้าซีดเผือด พลางหอบหายใจแรง

เธอเป็นนักเรียน

เพราะงั้น การจำลองความเจ็บปวดของหอคอยทะลวงสวรรค์จึงมีเพียง 10%

แต่ความเจ็บปวด 10% นี้กลับจำลองความรู้สึกเหมือนถูกเปลวไฟปราณโลหิตอุณหภูมิกว่าพันองศาแผดเผาร่างในพริบตา!

ถึงจะมีแค่ 10% แต่ความเจ็บปวดหลอนจากผิวหนังทั่วร่างที่เหมือนถูกทำให้กลายเป็นไอในพริบตา และปลายประสาทที่ถูกไฟแผดเผา ก็ยังทำให้เธอเจ็บจนกล้ามเนื้อทั่วร่างกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้