0362

⬢⬢⬢

ตอนที่ 362 ไม่ใช่ “กลิ่นอายลูกจ้าง” แต่อบอวลด้วย “กลิ่นอายความเป็นพ่อ”

ชายหนุ่มรอยแผลเป็นที่มีแผลเป็นบนใบหน้า ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ระหว่างคิ้วพาดไปด้วยความมุ่งร้าย

รอยแผลเป็นนั้นยาว พาดตั้งแต่กระดูกคิ้วลากยาวไปจนถึงบริเวณขากรรไกร

ท่าทางดุดันน่าเกรงขาม ตอนที่เดินผ่านเขาไป หลายคนถึงกับไม่กล้าหันไปมอง

กลัวแต่ว่าเพียงแค่เหลือบมองแวบเดียว ก็จะนำพาภัยพิบัติถึงแก่ชีวิตมาให้ตนเอง

ยุคสมัยนี้ไม่ใช่ยุคที่ปลอดภัย โจรผู้ร้ายและฆาตกรอาละวาดไปทั่ว

โดยเฉพาะในทะเลแบบนี้ มักเกิดคดีความที่ถึงแก่ชีวิตอยู่บ่อยครั้ง

เสิ่นเจี้ยนเซ่อถือถาดอาหารเดินไป โดยมีคนผู้หนึ่งเดินตามหลังมาติด ๆ

“เพื่อนเกลอ เดี๋ยวก่อน”