กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 340 หลุดปากออกมา...
“พูดเพ้อเจ้ออะไรกัน ในใจแม่ลูกน่ะเป็นเด็กดีมาตลอดเลยนะ”
เสิ่นเจี้ยนเซ่อที่เมามาย ในหัวมีแต่ความสับสนวุ่นวาย
“ทำไมแม่ถึงต้องทำดีกับผมขนาดนี้ด้วย... ทั้งที่ผมทำตัวไม่ค่อยดีเลย
อีกอย่างผมก็ไม่ใช่ลูกชายของแม่ด้วย...”
คำโบราณว่าไว้ เมาแล้วพูดความจริง มารดาเสิ่นได้ยินดังนั้นจึงลูบหัวเสิ่นเจี้ยนเซ่อเบา ๆ
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร เจ้าก็เป็นลูกชายที่ดีของแม่เสมอ...”
นานทีจะได้เห็นเขาดื่มหนักขนาดนี้
“เจี้ยนเซ่อ ตอนนี้หนีนีก็สร้างครอบครัวไปแล้ว แม่แค่อยากถามว่า ในใจเจ้าคิดยังไงกันแน่