กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 325 ดวงวิญญาณวีรชนคืนถิ่น
“ตาแก่ คุณไปที่นั่นครั้งนี้มันจะอันตรายเกินไปไหม
หรือให้ฉันไปเป็นเพื่อนคุณดีไหม นี่คุณถึงกับหยิบปืนสองกระบอกนี้ออกมาเลยนะ
ในใจฉันรู้สึกไม่วางใจเอาเสียเลย ถ้าไม่ไหวจริงๆ
เราอย่าไปเลย ค่อยไปขอยืมญาติพี่น้องเอา แล้วค่อยหาทางคืนพวกเขาภายหลัง”
“ยุคสมัยนี้เงินทองไม่ได้ยืมกันง่ายๆ แม้ครอบครัวเราจะมีฐานะดี และลูกสาวก็มีความสามารถทำให้คนอื่นยินดีให้ยืม แต่ยืมมาแล้วเมื่อไหร่ถึงจะหามาใช้คืนได้ล่ะ?
เงินที่ยืมคนอื่นมา ฉันรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลยจริงๆ
ตื่นนอนขึ้นมาก็ติดหนี้คนอื่นเหมือนมีก้อนหินใหญ่กดทับอยู่
ไม่ใช่ว่าเงินที่ยืมมาแล้วจะไม่ต้องคืนเสียหน่อย ยังไงเสียก็ต้องใช้คืนอยู่ดี”