กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 295 เสิ่นเจี้ยนเซ่อหนีออกจากบ้าน
ได้ยินชื่อที่คุ้นเคย เสิ่นเจี้ยนเซ่อมองจัวจวินเหิง “หนีนี?……ที่นายพูดคือซุนหนีหนีงั้นเหรอ?”
สมองยังประมวลผลไม่ทัน
“พี่ครับ ถ้าไม่ใช่ซุนหนีหนี จะให้มีหวังหนีหนี หูหนีหนี เจี่ยหนีหนี หรือเจินหนีหนีหรือไงล่ะ
ผมรู้จักแค่ซุนหนีหนีคนเดียวนะ”
“ไม่……พวกนายไปคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?
ผมไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย แล้วจะให้ผมตั้งตัวทันได้ยังไง
หนีนีที่นายพูดถึง คือซุนหนีหนีที่ผมรู้จักจริง ๆ สินะ” เสิ่นเจี้ยนเซ่อถามกลับ รู้สึกว่ามัน...ไร้สาระสิ้นดี
ไร้สาระสุด ๆ ไปเลย