กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 265 พ่อแม่ตระกูลเสิ่นลงชนบทรอบที่สอง
เป็นเรื่องจริง ชีวิตคนเราเมื่อตายไปแล้วไม่อาจหวนคืน คนที่ยังอยู่ก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปให้ดี
ต่อให้เธอมัวแต่คร่ำครวญแทบเป็นแทบตาย คนที่จากไปก็กลับมาไม่ได้อยู่ดี
เจิงจื่อหยางเงยหน้าขึ้น “เด็กคนนี้ฝากไว้กับพวกคุณก่อนนะ อีกสักพักผมจะแวะมาดูหลานอีก”
พวกคุณต้องดูแลแกให้ดี ถ้าผมรู้ว่าพวกคุณปฏิบัติกับแกไม่ดี ผมจะพาแกไปทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงกับพวกคุณแม้แต่ครึ่งคำ!”
“นี่ลูกสาวผม ผมจะดูแลแกไม่ดีได้ยังไง คุณวางใจเถอะ”
“นี่คือของบางอย่างที่เจียงสี่ทิ้งไว้ ผมคิดว่ามันน่าจะมีประโยชน์”
จึงอยากเก็บไว้ให้เด็กคนนี้ได้เป็นที่ระลึก รอให้แกโตขึ้น วันหลังคุณค่อยเอาให้แกดู เล่าให้แกฟังว่าแม่ของแกเป็นคนอย่างไร”