กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 244 เรียนจบ กลับหมู่บ้าน
การเดินตรวจคนไข้ในหอผู้ป่วยทำให้พวกเขาแทบถอดใจ
แทบไม่มีใครที่ไม่ถูกดุ การเป็นแพทย์ต้องหน้าหนาพอ หากหน้าไม่หนาพอก็ย่อมถอดใจได้ง่าย
หลังจากตรวจคนไข้เสร็จยังต้องออกไปตรวจนอกสถานที่ พวกเขาต้องตามไปด้วย ในเวลาที่ไม่มีคนไข้ก็พักไม่ได้ ต้องหาโอกาสแวะเวียนไปดูตามห้องผู้ป่วยเพื่อทำความเข้าใจอาการของคนไข้อย่างละเอียด
เพื่อตอบข้อสงสัยและคลายความกังวลให้คนไข้
การมาเรียนแพทย์นั้นเหนื่อยยากและไม่ถูกใจใคร พอตื่นลืมตาขึ้นมาก็ไม่มีเวลาส่วนตัวเลยสักนิด
แม้แต่ตอนกินข้าวก็ต้องรีบซัดให้เสร็จ กินเสร็จก็ต้องรีบกลับไปที่แผนกผู้ป่วยในทันที