กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 ส่งจดหมายแฝงตัวในฟาร์ม 2
“นั่นเพราะเสิ่นเจี้ยนเซ่อของพวกเราฉลาด รู้ว่าอะไรเหมาะกับเขา ตอนนี้ที่เป็นอยู่แบบนี้ก็ดีขนาดไหนแล้ว”
“แม่ครับ แม่ก็คอยตามใจเขาอยู่นั่นแหละ หางเขาจะชี้ขึ้นฟ้าไปถึงไหนแล้ว”
“อย่ามองเจี้ยนเซ่อเป็นแค่เด็กตลอดไปเลย เขาอายุไม่น้อยแล้ว การมีความคิดอ่านเป็นของตัวเองเป็นเรื่องดี
มีแต่พวกคุณนั่นแหละที่มองงานในเมืองเป็นของล้ำค่า ถ้าเป็นฉัน ฉันก็เลือกไปลงชนบทเหมือนกัน
อย่างน้อยชีวิตก็อิสระ อยากทำอะไรก็ทำได้
ตอนนี้เด็ก ๆ โตกันหมดแล้ว พวกเราจะคอยดูแลได้อีกกี่ปี พอพวกเขาโตขึ้น ทั้งต่อเราและต่อพวกเขาเองล้วนเป็นเรื่องดี
ปีที่ไปลงชนบทนี้ ไม่เห็นเขาบ่นกับพวกคุณเลยว่าลำบากหรือเหนื่อย เด็กเขาทนได้