กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 สี่เก้าเฉิงมีโจรตัณหาออกอาละวาด
“ปากเป็นของพวกเขานี่นา จะไปคุมยังไงไหว อยากคุมก็คุมไม่ได้หรอก เข้าใจไหม”
“ตายละ เกือบจะคุยเพลินจนลืมเวลาแล้ว พ่อกับแม่ใกล้จะกลับมากันแล้ว
ฉันรีบไปทำกับข้าวดีกว่า” เสิ่นเจี้ยนฟางลุกขึ้นยืนพลางบอกให้เสิ่นเจี้ยนเซ่อถอดผ้ากันเปื้อนออก
“มื้อเที่ยงนี้ให้ฉันทำเถอะ จะได้ให้พี่ลองชิมฝีมือฉันบ้าง
ปีที่ฉันไปอยู่ชนบทนั่น ไม่ได้อยู่เปล่า ๆ ปลี้ ๆ นะ!”
“เธอเนี่ยนะ? ทำเป็นรึเปล่า อย่าทำเราสามคนท้องเสียจนต้องเข้าโรงพยาบาลก็แล้วกัน”
“พี่ครับ อย่าดูถูกคนนะ ถึงตอนนี้จะยังไม่ใช่พ่อครัวใหญ่ แต่ก็ถือว่าเป็นมือฉมังคนหนึ่งแล้ว!”
“พอเถอะ นั่งรถไฟมาตั้งนานขนาดนั้น คงเหนื่อยแย่แล้ว