กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 185 สองคนที่อึกอักไม่กล้าพูด
“ยายเด็กโง่เอ๊ย แกจะไปรู้อะไร การกินได้คือพรนะ เจียงผอมกว่าแกตั้งเยอะ กินเยอะ ๆ หน่อยจะได้มีเนื้อมีหนังบ้าง
ตัวเล็กนิดเดียว ทำงานก็หนัก กินก็น้อย ร่างกายไม่ยอมมีเนื้อมีหนังแบบนั้น มันจะเป็นไรไปได้ยังไงกัน
ฉันกับพ่อแกเนี่ยพากันกังวลใจไปหมด กลัวว่าร่างกายของแกน่ะ ถ้าลมพัดมาทีเดียวคงปลิวหายไปแน่ ๆ
ไม่เหมือนแกหรอก ยายเด็กตะกละเอ๊ย กินข้าววันละสามชามทุกมื้อ หิวเมื่อไหร่ก็เอาแต่กิน
แกดูตัวเองสิ ตัวใหญ่เป็นสองเท่าของเจียงเลยนะ” ป้าซุนมองลูกสาวด้วยความเอือมระอา
“ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ ฉันก็ไม่ได้อ้วนกว่าเจียงเยอะสักหน่อย ฉันน่ะโครงร่างใหญ่ ก็ต้องกินเยอะเป็นธรรมดา แถมน่ากินด้วย