0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ราตรีแห่ง "วสันตฤดู"

เมื่อเทียบกับงานห่วยแตกพวกนั้น สู้เป็นครูสอนหนังสืออยู่ในหมู่บ้านยังจะดีกว่าเสียอีก ทั้งยังมีเงินอุดหนุนแถมไม่ต้องลงไปทำงานในแปลงนา

ช่วงงานยุ่งพวกคุณก็ยังช่วยหมู่บ้านหาแต้มแรงงานเพื่ออุดหนุนค่าใช้จ่ายได้ด้วย” ซุนหนีหนีกล่าวปลอบใจเสิ่นเจี้ยนเซ่อ เพราะกลัวน้องชายจะไม่สบายใจ

“ผมไม่เป็นไรครับ แต่น่าห่วงก็แต่เยาวชนปัญญาชนคนอื่น ที่อาจจะแอบเอาเงินและแรงไปประจบประแจงคนไม่น้อย

เฮ้อ เหนื่อยเปล่าแท้ ๆ...”

“ช่างเถอะ อย่าไปสนใจพวกเขาเลย เราฉลองกันเองดีกว่า ตอนนี้ต้องเรียกพวกเขากลับมาแล้ว

พวกเขาน่าจะกำลังขัดใจสุด ๆ เผลอ ๆ ลับหลังอาจจะนินทาว่าเรากำลังอวดเบ่งใส่พวกเขาก็ได้”