กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 บทสารภาพรักก่อนกาล: เสิ่นเจี้ยนเซ่อ ผมชอบคุณเข้าซะแล้ว
แบบนี้รังแต่จะทำให้คนในหมู่บ้านมองว่าเป็นเรื่องตลก และทำให้หัวหน้ากองผลิตคิดว่าภายในกลุ่มเยาวชนปัญญาชนของเรามีข้อขัดแย้งกันอยู่มากมาย
สิ่งเหล่านี้ไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาในวันข้างหน้าของเราในหมู่บ้านเลย เรื่องพวกนี้... เธอไม่คิดให้ดีหน่อยหรือไง
เอาแต่คิดว่าระบายความโกรธในใจออกมาแล้วจะรู้สึกดีเท่านั้นแหละ
ลงไม้ลงมือน่ะมันง่าย ช่วยใช้สมองคิดหน่อยได้ไหม” สวีจิ้งหย่าโมโหเป็นฟืนเป็นไฟเป็นครั้งแรก ดุด่าสั่งสอนซ่งเซวียนหมิง
ลงไม้ลงมือมันง่าย จะใช้สมองคิดบ้างได้ไหมล่ะ” สวีจิ้งหย่าโกรธจัดเป็นครั้งแรก จึงอบรมซ่งเซวียนหมิงไปฉาดใหญ่
พอได้ฟังคำพูดของสวีจิ้งหย่า เปลวเพลิงที่อัดอั้นอยู่ในใจของซ่งเซวียนหมิงก็มอดดับลง